André Mos maakte carrièreswitch dankzij REA College
Tussen alle reünisten op 21 mei 2011 is André Mos een opvallende verschijning. Niet alleen door zijn imposante uiterlijk, maar ook door zijn leeftijd. "Ik ben bijna 51 jaar. In 1989 kwam ik voor anderhalf jaar naar Werkenrode om te re-integreren. Ik woonde in Groningen en ging hier intern wonen. Dat was niet gemakkelijk voor mij als dertigjarige. Ik was getrouwd en had een dochtertje. Een zoon was op komst." André wierp zich vol overgave op zijn grafische opleiding en legde daarmee het fundament voor zijn nieuwe carričre. Daar is hij REA College nog steeds dankbaar voor. Het was niet altijd gemakkelijk. Vrouw en kinderen in Groningen, André door de week in Groesbeek. "Ik ben tussendoor wel eens naar huis gegaan om bij mijn pasgeboren zoon te kunnen zijn. Eerst woonde ik intern bij Nassaustate en daarna bij Dekkerswald. Op die laatste locatie was het veel gezelliger." Voorkeur voor grafisch "Waarom ik helemaal uit Groningen naar Groesbeek kwam? Eigenlijk was ik schilder, maar in 1989 kwam ik in de ziektewet vanwege mijn knie. Werkenrode kende ik via mijn broertje. Die volgde er een re-integratietraject na een motorongeval. Ik stelde bij het GAK (nu UWV) voor om me te laten omscholen. Samen met iemand van het GAK Winschoten hebben we toen de beroepsopleiding op Werkenrode bezocht. Dat was de voorloper van REA College. Eerst zou ik de tuinbouwopleiding gaan volgen, maar voor de grafische sector zag ik meer perspectief in Groningen. Ach, eigenlijk wilde ik op school al reclametekenaar worden." Pionierswerk "Desktop publishing via de computer stond in 1989 nog echt in de kinderschoenen. De computers waren wel aanwezig, maar docenten konden er geen les in geven. Ik heb me er toen helemaal ingestort. Ik vroeg zelfs om de sleutel van het lokaal zodat ik ’s avonds verder kon studeren op de computer. In mijn vrije tijd stortte ik me helemaal op de studieboeken. Die sleutel heb ik overigens nooit gekregen. Dat was lastig met de beveiliging." Direct aan de slag "Nadat ik mijn diploma gehaald had, kreeg ik snel een baan bij een reclamebureau in Winschoten. Daarna werkte ik voor de kabelkrant bij de Drents Groningse Pers in Assen, een dochterbedrijf van Wegener. Toen Wegener de kabelkranten centraliseerde, kon ik in Apeldoorn komen werken. Wegener betaalde al mijn verhuiskosten. Tegelijkertijd kreeg ik een contract voor onbepaalde tijd." ZZP "Helaas ging het niet goed met de Wegener kabelkrant waar ik voor werkte. Het bedrijf stelde een outplacement traject voor. Daarna heb ik gewerkt voor Caspari drukkerij in Apeldoorn en de laatste jaren als ZZP’er. Dat ging goed tot de crisis kwam. Ik heb van alles gedaan om aan werk te komen. Aan mijn baantje als koerier hield ik een rugblessure over. Ik zit nu in de ziektewet." Warme terugblik "Voor deze reünie heb ik geen uitnodiging ontvangen. Gelukkig kijk ik wel eens op de website van de Werkenrode School. Daar las ik over het 50-jarig bestaan van Werkenrode en de Werkenrode School. Ik heb de reünie in 1993 meegemaakt. En vijf jaar geleden was ik hier ook. Ik wilde hier per se naar toe. De beroepsopleiding van Werkenrode heeft flink in mij geďnvesteerd. Daar ben ik ze eeuwig dankbaar voor." |
